English speakers, read my English-language homepage.

Philip BREWER

Philip BREWER (foto de Jackie BREWER)

Mi estas verkisto.  En la angla mi verkas sciencfikciajn novelojn. Ankaŭ en la angla mi verkas artikolojn pri mono kaj ŝparemeco ĉe Wise Bread.   Vi povas legi pli pri mia angla-lingva verkado ĉe mia angla-lingva hejmpaĝo.

En Esperanto mi havas blogon ĉe Esperanto-USA.   Mi ankaŭ­ havas blogon ĉi-sube, kiu lastetemp (ekde mi ekblogis ĉe Esperanto-USA) enhavas plejparte ŝercojn.

Mi ankaŭ­ verkis kelkajn verkaĵojn pri diversaj aferoj–mono, pli da ŝercoj, haikoj, ktp.

Se vi iam estas proksima, nepre venu al la renkontiĝoj de la Esperanto-Klubo de Orient-Centra Ilinojo (ekoci).   Tre plaĉus min renkonti vin!

En vetejo, ulo malgajnas ĉiun monbileton el lia biletujo.

“Kiom kostos por veturi?” li demandas al la taksiisto, dirante lian adreson.

“Kvar spesmilojn,” diras la taksiisto.

“Mi havas tiom ĉe-hejme,” la ulo diras, “Kaj povos pagi vin tuj, kiam ni alvenos.”

La taksiisto sakras kaj diras, “Se vi ne havas la monbiletojn, eliru el mian taksion!”

La ulo fine devas iri hejmen per piedo.

Post kelkaj semajnoj, la ulo refoje trovas sin ekster la sama vetejo, kaj ekvidas la malafablan taksiiston en vico de taksioj.

La ulo eniras la unuan taksion.  ”Kiom kostas por veturi?”

“Kvar spesmilojn.”

“Kaj kiom kostas por suĉi mian kacon?”

“Kio?” krias la taksiisto.  ”Eliru el mian taksion!”

Je la sekvontaj taksioj, la ulo refoje demandas pri la kosto por veturi kaj la kosto por kacsuĉi, kaj refoje eliras el ĉiu taksio, ĝis li atingas la taksion de la malafabla taksiisto.  Tie, li simple demandas la koston por veturi.

“Kvar spesmilojn.”

“Bone,” la ulo diras.  ”Ni iru.”

Dum la taksio veturas preter la vico, la ulo ridas grande al la aliaj taksiistoj kaj levas la du dikfingrojn.

Pirato eniras trinkejon.  La kelnero diras, “Ho!  Vi aspektas terura!”

“Ne,” diras la pirato.  ”Mi fartas tre bone.  Kial vi dirus tiel?”

“Vi nun havas stangetan kruron.  Certe iu malbona okazis.”

“Nu, iun tagon ni batalis alian ŝipon, kaj mi perdis la kruron al kanono.  Tamen, mi ricevis ĉi tiun stangeton, kaj nun mi estas tute bona.”

“Kaj, vi nun havas hokon, anstatŭ mano.”

“Nu, iun tagon, ondego balais min de la ŝipo, kaj mi perdis la manon al ŝarko. Tamen mi ricevis ĉi tiun hokon, kaj nun mi estas tute bona.”

“Kaj, vi nun havas okulŝirmilon.”

“Nu, iun tagon mi rigardis supren, kaj mevfekaĵo falis en mian okulon.  Tamen mi ricevis ĉi tiun okulŝirmilon, kaj nun mi estas tute bona.”

“Ĉu vere? Kiel pro mevfekaĵo vi perdis la okulon?”

“Estis mia unu tago kun la hoko.”

Kovrilo de Marvirinistrato de Tim Westover

Kovrilo de Marvirinistrato de Tim Westover

Mi aĉetis libron Marvirinstrato de Tim Westover dum la jarkunveno en Sankta-Luiso, kaj tuj komencis legi ĝin.  Tre bona! Mi ĵus finlegis la titolan novelon, kiu estas bonega.

Kiam mi finos la libron, mi provos verki recenzon de la noveloj, sed mi ne volas atendi tiom longe antazŭ­ ol afiŝi pri la libro.

Se vi nur volas legi, la teksto estas atingeble per reto de la retpaĝaro de la verkisto.   Se vi volas paperan ekzempleron, vi povas aĉeti la libron de la libro-servo de Esperanto-USA, de la libro-servo de UEA, aŭ­ de Amazon.com.

Trovu pli da informo ja la Marvirinstrato-retpaĝaro.

20 Esperantistoj traktas la kvitancon

Jen:  dudek Esperantistoj traktas la kvitencon post meztagmanĝo dum la landa kongreso en Sankta-luiso.  (Fakte, la restoracio faris ĝin sufiĉe facila, dividante la sumon laŭ­ persono, sed ili presis ĉion sur unu peco de papero.)

Laŭ tiu raporto, oni devas supozi, ke estis spiono en la hieraŭ estrarkunsido. Mi estas tie, kaj povas konfirmi, ke la reporto ne estas tuta mensogaro, sed en la ĉambro Davos, mi tute ne renkontis iun, kiu uzis la nomon “Inego Albertinidego.”

Sendube vi jam konas la pasportan servon.  Sed, ĉu vi konas la novan pasportan servon 2.0?  Vi ne plu devas aĉeti libron.  Aliĝu:

Pasporta Servo (Simpla aliĝo ne aŭ­tomate farigas vin gastejo.)

(Per Steve.)

Mi lernis la rakonto-ludon Mafia ĉe Clarion.  Estas tre bona ludo por verkisto, ĉar ludado estas esence rakontado.  Sed, mi tute ne sciis, ke Esperantistoj ankaŭ­ ludas.  Ili nomas ĝin Lupfantomo, kaj la minacaĵo estas fabela besto anstataŭ­ krimorganizo, sed la ludo estas sama.

Per la jarkunvena retpoŝtlisto, Scott Starkey (Yekrats) provas organizi ludadon dum la Esperanto-USA jarkunveno en Sankta-luiso.  Ni esperu, ke li sukcesos!

Li trovis la jenajn ligojn pri la ludo:

Pentristo vizitas galerion, kaj demandas ĉu iu montris ian intereson pri liaj verkoj.

“Mi havas bonan novaĵon kaj malbonan novaĵon,” diras la galeriestro.  “La bona novaĵo estas, ke sinjoro venis kaj demandis specife pri viaj pentraĵoj.  Li volas scii, ĉu ties valoro kreskus post via morto.  Mi jesis–kaj li aĉetis ĉiujn dek kvin pentraĵojn de vi.”

“Ho, tio estas bonega!” la prentristo diras.  “Kio estas la malbona novaĵo?”

Kompate, la galeriestro diras, “La sinjoro estis via kuracisto.”

Kultivisto laboras en pajlejo kiam viro alvenas kaj diras, “Mi estas de la registaro.  Mi kontrolos viajn kampojn.”

La kultivisto diras, “Bone.  Kontrolu laŭ­vole, krom tiu apuda kampo–ne eniru ĝin.”

La viro koleras.  Li elpoŝas karton kaj diras, “ĉu vi vidas ĉi tiun?  Estas mia legitimilo de la registaro.  Ĝi signifas, ke mi rajtas iri ien ajn.  Vi ne diru al mi kien mi iru aŭ­ ne!”

La kultivisto levas la manojn kaj diras, “Bone!  Iru laŭvole!”

Post unu-du horoj, la kultivisto aÅ­das krion de “Helpu!” de la apudan kampon.  Li rapidas al la barilo, kaj vidas la viron, kiu kuras kiel eble plej rapide for de virbovo.  “Helpu,”  la viro krias refoje.  “Kion mi faru?”

La kultivisto alproksimiĝas la barilon kaj krias al la viro, “Montru al li vian legitimilon!”