Mi dubas, ke iu esperantiĝus por uzi la konto-sistemon, sed la leganto tamen vidas la vorton Esperanto.

Ja estis interesa, paroli pri Esperanto. Multaj personoj scias ion pri la lingvo, sed multaj ankaux havas strangajn ideojn.

Dank’ al David Wolff, Jim Henry, Bob Lidral, kaj aliaj!

Iom da Esperantistoj estos je la kunveno, kaj ni havos tablon de esperantaj folioj, revuoj, libroj, ktp. Vi trovos min tie, cxirkaux du horoj dum cxiu tago.

Se vi cxeestos la kunvenon, aux logxas en Bostono, venu!

Abonu per epoŝa mesaĝo al per-esperanto-SF-subscribe@yahoogroups.com.

Mi jam faris.

Estas bone, ke personoj aŭdas pri Esperanto, konas ĝin, scias tion, kio ĝi estas kaj la fakton, ke personoj vere uzas ĝin. Preter tio, mi kredas, informado ne povas kondukos nin.

Instruado estas bona, kaj mi vole instruus. Sed fakte, estas multmultaj lokoj kaj okazoj por lerni Esperaton. (Vidu, ekzemple, lernu.net.) Miaj malgrandaj penoj ne estos gravaj.

Por mi, estas la praktiak utiligo kiu estas grava. Kiam personoj vidas Esperanton kiel uzebla kaj uzinda–se ili vidas ĝin fakte uzita–tiam ili vidos Esperanton kiel io lerninda.

Principaro de Frostavallen enhavas bonan konsilon en la formo de simplaj reguloj pri celoj, rimedoj, metodoj, kaj evitindaj eraroj.

Por pli Efika Informado estas pli ampleksa pri la kialoj de tiuj reguloj. Gxi ankaux priskribis ne nur “kio fari” sed ankaux “kiel fari.”

Mi mem delonga ne tiom okupigxis pri informado. Ne cxiam estis tiel. Unue mi estis forta fin-venkisto. Mi sopiris tiun tagon, kiam Esperanto ja estos la duan lingvon por cxiuj. Nun, ne tiom. Nun mi pripensas, se mil novaj usonanoj lernis Esperanto–kiel mia vivo plibonigus? Pli grava al mi, ke nunaj esperantistoj verku bone, veturu vaste, ktp.

Mi ekkonas, tamen, ke se kvin aux ecx tri novaj samurbanoj lernus Esperanto, tio ja plibonigus mian vivon. Do, min refoje ekinteresas la aferoj de informado.