Maljunaj najbarinoj renkontiĝas en ĉielo

Du maljunaj najbarinoj renkontiĝas en ĉielo, kaj ekkomparas siajn mortojn.

Silvia: Mi frostmortis.

Wanda: Ho! Terure!

Silvia: Ne, ne. Post kiam mi ne plu tremis, mi eksentis min varma kaj dormema, kaj fine mortis pace. Kaj vi?

Wanda: Mi mortis pro koratako. Mi suspektis, ke mia edzo perfidis min kun alia virino. Mi iris hejmen frue por kapti lin en la ago, sed trovis lin sola, legante libron.

Silvia: Do? Kio okazis?

Wanda: Mi estis tiom certa, ke estis alia virino tie, mi kuris tra la domo serĉante. Mi rigardis en ĉiun ĉambron, en la subteretaĝon, en la subtegmenton, en ĉiun kameron kaj ŝrankon, sub ĉiun liton. Mi faris kaj refaris ĝis mi kolapsis, havis koratakon, kaj finfine mortis.

Silvia: Domaĝe, ke vi ne rigardis en la frostujon. Ni ambaŭ ankoraŭ vivus.

Vakero en trinkejo

Virino eniras trinkejon en la usona okcidento. Ŝi sidiĝas apud maljuna viro, kiu portas vakeran ĉapelon, ĉevalrajdajn botojn, kaj spronojn. Ŝi rigardadas lin, tiam demandas “Ĉu vi estas vera vakero?”

La viro puŝas la ĉapelon malantaŭen, kaj diras, “Jes, mi supozas, ke mi estas.”

La virino diras, “Mi estas lesbo. Dum la tuta tago, mi pensas pri nenio krom virinoj. De kiam mi vekas ĝis tiam mi ekdormas, mi pensas pri virinoj kaj nur virinoj.” Ŝi finis la trinkon kaj foriras.

Turista paro eniras la trinkejon kaj sidiĝas apud la vakero. Post iom da minutoj, la viro demandas, “Ĉu vi estas vera vakero?”

La vakero paŭzas, trinketas je la viskio, kaj fine diras, “Nu, mi ĉiam pensis tiel, sed montriĝas, ke dum la tuta tempo mi fakte estis lesbo.”

Helikaĵo por la festo

Virino sendis la edzon por aĉeti helikojn, por kuiri helikaĵon por festo.

Sur la vojo al la specialaĵa vendejo, kie li trovos helikojn, la viro pasis belaspektan trinkejon, kaj decidis paŭzi por trinki bieron. La etoso de la trinkejo estis tiom amika, tiom bonvena, la viro trinkis duan, kaj trian bieron.

Fine, li notis, ke la horo por la festo jam venis antaŭ unu horo. Li eksaltis, urĝis al la vendejo, aĉetis la helikojn, kaj rapidis hejmen.

Kiam li eniris la apartamenton, li aŭdis la edzinon tuj ekster la enirejo. Li tuj forŝiris la sakon kaj ŝutis la helikojn sur la plankon. Starante super la helikoj kiel pelanto, li kriis, “Antaŭen, amiketoj! Antaŭen! Ni preskaŭ alvenas!”

La hotela ŝtuparo

Petro, Vilĉjo, kaj Roberto ĉeestis esperantan kongreson, kaj dividis grandan ĉambraron sur alta etaĝo en la kongresa hotelo.

Je la dua tago de la kongreso, ili alvenis al la ĉambroturo kaj eksciis, ke la lifto ne funkciis, kaj ili devos grimpi ŝtupare 75 etaĝojn supren.

Dum ili grimpis la unuan etaĝon, ili interkonstentis, ke por distri sin, ili faru tiel: Dum la unuaj 25 etaĝoj, Petro diru ŝercojn. Dum la duaj 25 etaĝoj, Vilĉjo kantu kantojn. Kaj dum la triaj 25 etaĝoj, Roberto deklamu tragediojn.

Ili faris laŭ sia plano, kaj dum dekoj da minutoj ili grimpis kaj grimpadis. Petro diris la ŝercojn. Vilĉoj kantis la kantojn. Je la 50a etaĝo ili turnis sin al Roberto, kiu diris, “Mi komencos je la plej tragedia rakonto, kiun mi konas: Mi lasis la ĉambran ŝlosilon en la aŭto.”

La Anaso-ĉasistoj

Esperantisto, Volapukisto, kaj Idisto iris al lago por pafi anasojn.

Kiam la unua birdo superflugis, la Esperantisto staris kaj diris, “Tiu aspekas anase, blekas anase, kaj flugas anase. Do, ĝi estas anaso!” Li levis la pafilon, sed la anaso jam estis for, kaj li eĉ ne povis pafi.

Kiam la duan birdo superflugis, la Volapukisto staris kaj diris, “Tiu estas anaso!” Li levis la pafilon kaj pafis, sed la anaso jam forflugas, kaj li maltrafis.

Kiam la trian birdo superfluis, la Idiso staris kaj “Bam!” pafis la birdon, kiu falis rekte antaŭ la grupo. Li rigardis suben kaj diris, “Ho, rigardu! Estas anaso!”

Leondresisto

Du homoj, viro kaj belega virino, prezentas sin al leondresisto, kiu reklamis por helpanto.

La leondresisto diras, “Mi avertu vin pri la leono. Li estas tre danĝera. Ĉu vi vere scias kiel trakti tiel sovaĝan beston?”

Kiam ambaŭ kapjesas, la leondresisto indikas la pistolon, vipon, kaj seĝon, kaj diras, “Do, montru al mi.”

Preterpasante la ekipaĵojn, la virino eniras la kaĝon. La leono muĝas kaj montras la dentojn, sed antaŭ li eksaltas, la virinon malfermas la robon, kaj montras voluptan, perfektan, nudan korpon.

Anstataŭ ataki, la leono grimpas antaŭen. Kiam li estas sufiĉe proksima, li frotas ŝiajn krurojn per la kapo, lekis ŝiajn piedojn, kaj fine turnas sin sur la dorso, por montri al ŝi la ventron.

La leondresisto diras, “Mi neniam vidis tiaaĵon! Mirinda!” Li turnis sin al la viro kaj diras, “Ĉu vi povas superi tion?”

“Ho, jes,” diris la viro, lekante la lipojn. “Vi forigu la leonon, kaj mi tuj faros!”

Ebriulo

Iom antaŭ tagiĝo, ebriulo vagas tra la urbo.

Policano ekvidas lin, kaj diras, “Ĉu vi povas diri, kion vi faras ekstere je tia horo?”

La ebriulo diris, “Se mi povus, mi jam estus hejme!”

Alkoholo

Idisto kaj volapukisto sidas kune sur aviadilo. Stevardino venas kaj diras al la volapukisto, “Ĉu vi volas alkoholaĵon?”

La volapukisto diras, “Ho, jes! Viskion, mi petas! Faru ĝin duoblo!”

Kiam la stevardino demandas same al la idisto, ties vizaĝo tordas kaj li kraĉas, “Mi preferus, ke dudek putinoj perfortu min, ol ke alkoholo tuŝu miajn lipojn!”

Kaj la volapukisto diras, “Ho, ankaŭ mi! Ĉu tio estas elekto?”

Ligna-krura porko

Vendisto veturas al bieno. Apud la grenejo, inter la kokinoj, li vidas porkon, kiu havas lignan kruron.

Kiam la bienisto volas vidi la komercaĵojn, la vendisto ne povas eltini sin kontraŭ peti, “Kial via porko havas lignan kruron?”

“Sinjoro,” diras la bienisto, “Tiu ne estas iu ordinara porko! Ĝi estas mirakla porko! Iu tago, mi riparis traktoron, kaj ĝi falis de sur la kriko kaj premegis min al la tero. La porko rapide venis, remetis la kriko sub la traktoron, kaj rekrikis ĝin, liberigante min!”

“Nu, jes, tio estas mirinda,” diras la vendisto, “sed kial ĝi havas lignan kruron?”

“Ne nur mirinda, sinjoro! Jen mirindega porko! Iu tago, mi falis en la puton kaj ne povis elgrimpi! Mi kriis kaj kriegis, sed neniu aŭdis. Sed la porko kuris al la telefono kaj premis la kriz-numerojn! Oni venis kaj eltiris min el la puto!”

“Kiel vi diras, mirindega. Sed, kial ĝi havas lignan kruron?”

“Sinjoro, kiam vi havas tian porkon, vi ne manĝu ĝin tuj je la sama tago!”