La Anaso-ĉasistoj

Esperantisto, Volapukisto, kaj Idisto iris al lago por pafi anasojn.

Kiam la unua birdo superflugis, la Esperantisto staris kaj diris, “Tiu aspekas anase, blekas anase, kaj flugas anase. Do, ĝi estas anaso!” Li levis la pafilon, sed la anaso jam estis for, kaj li eĉ ne povis pafi.

Kiam la duan birdo superflugis, la Volapukisto staris kaj diris, “Tiu estas anaso!” Li levis la pafilon kaj pafis, sed la anaso jam forflugas, kaj li maltrafis.

Kiam la trian birdo superfluis, la Idiso staris kaj “Bam!” pafis la birdon, kiu falis rekte antaŭ la grupo. Li rigardis suben kaj diris, “Ho, rigardu! Estas anaso!”

Leondresisto

Du homoj, viro kaj belega virino, prezentas sin al leondresisto, kiu reklamis por helpanto.

La leondresisto diras, “Mi avertu vin pri la leono. Li estas tre danĝera. Ĉu vi vere scias kiel trakti tiel sovaĝan beston?”

Kiam ambaŭ kapjesas, la leondresisto indikas la pistolon, vipon, kaj seĝon, kaj diras, “Do, montru al mi.”

Preterpasante la ekipaĵojn, la virino eniras la kaĝon. La leono muĝas kaj montras la dentojn, sed antaŭ li eksaltas, la virinon malfermas la robon, kaj montras voluptan, perfektan, nudan korpon.

Anstataŭ ataki, la leono grimpas antaŭen. Kiam li estas sufiĉe proksima, li frotas ŝiajn krurojn per la kapo, lekis ŝiajn piedojn, kaj fine turnas sin sur la dorso, por montri al ŝi la ventron.

La leondresisto diras, “Mi neniam vidis tiaaĵon! Mirinda!” Li turnis sin al la viro kaj diras, “Ĉu vi povas superi tion?”

“Ho, jes,” diris la viro, lekante la lipojn. “Vi forigu la leonon, kaj mi tuj faros!”

Ebriulo

Iom antaŭ tagiĝo, ebriulo vagas tra la urbo.

Policano ekvidas lin, kaj diras, “Ĉu vi povas diri, kion vi faras ekstere je tia horo?”

La ebriulo diris, “Se mi povus, mi jam estus hejme!”

Alkoholo

Idisto kaj volapukisto sidas kune sur aviadilo. Stevardino venas kaj diras al la volapukisto, “Ĉu vi volas alkoholaĵon?”

La volapukisto diras, “Ho, jes! Viskion, mi petas! Faru ĝin duoblo!”

Kiam la stevardino demandas same al la idisto, ties vizaĝo tordas kaj li kraĉas, “Mi preferus, ke dudek putinoj perfortu min, ol ke alkoholo tuŝu miajn lipojn!”

Kaj la volapukisto diras, “Ho, ankaŭ mi! Ĉu tio estas elekto?”

Ligna-krura porko

Vendisto veturas al bieno. Apud la grenejo, inter la kokinoj, li vidas porkon, kiu havas lignan kruron.

Kiam la bienisto volas vidi la komercaĵojn, la vendisto ne povas eltini sin kontraŭ peti, “Kial via porko havas lignan kruron?”

“Sinjoro,” diras la bienisto, “Tiu ne estas iu ordinara porko! Ĝi estas mirakla porko! Iu tago, mi riparis traktoron, kaj ĝi falis de sur la kriko kaj premegis min al la tero. La porko rapide venis, remetis la kriko sub la traktoron, kaj rekrikis ĝin, liberigante min!”

“Nu, jes, tio estas mirinda,” diras la vendisto, “sed kial ĝi havas lignan kruron?”

“Ne nur mirinda, sinjoro! Jen mirindega porko! Iu tago, mi falis en la puton kaj ne povis elgrimpi! Mi kriis kaj kriegis, sed neniu aŭdis. Sed la porko kuris al la telefono kaj premis la kriz-numerojn! Oni venis kaj eltiris min el la puto!”

“Kiel vi diras, mirindega. Sed, kial ĝi havas lignan kruron?”

“Sinjoro, kiam vi havas tian porkon, vi ne manĝu ĝin tuj je la sama tago!”

Volapukista mielmonato

Volapukista paro edziĝas kaj ekveturas por mielmonato.

Post iom da horoj, la viro laciĝas. Li trovas lokon por halti, apud malgranda lago. Estas nokto kaj la luno brilas arĝente sur la akvo. La paro sidas kaj rigardas la belan pejzaĝon.

La viro ekamoremiĝas, kaj metas la manon sur la genuo de li novedzino. Li brakumas ŝin, kaj movas la manon iom supren.

La virino metas la buŝon ĉe la orelo de ŝia edzo kaj flustras, “Kara, vi povas iri iomete plu…”

Do, la viro ekstartigas la aŭton, kaj veturas al la sekvonta urbo.


Ĉapel-deponistinoj

Kelkaj virinoj staras antaŭ juĝisto. Li vokas la unuan kaj diras, “La ŝtato imputas al vi la krimon de prostituitado. Kiel vi pledas?”

“Mi ne estas prostituitino,” la virino diras. “Mi estas ĉapel-deponistino.”

La juĝisto suspiras, kaj vokas la duan virinon. “Vi same. Kiel vi pledas?”

Ĉi tiu virino ankaŭ diras, “Mi ne estas prostituitino. Mi estas ĉapel-deponistino.”

La juĝisto vokas la tria virino kaj diras, “Kaj, mi suposas, vi ankaŭ estas ĉapel-deponistino?”

“Tute ne,” diras la tria virino. “Mi estas prostituitino.”

“Do,” diras la juĝisto. “Almenaŭ vi estas honesta. Diru al mi, kiel staras la komerco?”

“Malbonege,” drias la virino.  “Tro da ĉapel-deponistinoj!”

Venĝi!

En vetejo, ulo malgajnas ĉiun monbileton el lia biletujo.

“Kiom kostos por veturi?” li demandas al la taksiisto, dirante lian adreson.

“Kvar spesmilojn,” diras la taksiisto.

“Mi havas tiom ĉe-hejme,” la ulo diras, “Kaj povos pagi vin tuj, kiam ni alvenos.”

La taksiisto sakras kaj diras, “Se vi ne havas la monbiletojn, eliru el mian taksion!”

La ulo fine devas iri hejmen per piedo.

Post kelkaj semajnoj, la ulo refoje trovas sin ekster la sama vetejo, kaj ekvidas la malafablan taksiiston en vico de taksioj.

La ulo eniras la unuan taksion.  “Kiom kostas por veturi?”

“Kvar spesmilojn.”

“Kaj kiom kostas por suĉi mian kacon?”

“Kio?” krias la taksiisto.  “Eliru el mian taksion!”

Je la sekvontaj taksioj, la ulo refoje demandas pri la kosto por veturi kaj la kosto por kacsuĉi, kaj refoje eliras el ĉiu taksio, ĝis li atingas la taksion de la malafabla taksiisto.  Tie, li simple demandas la koston por veturi.

“Kvar spesmilojn.”

“Bone,” la ulo diras.  “Ni iru.”

Dum la taksio veturas preter la vico, la ulo ridas grande al la aliaj taksiistoj kaj levas la du dikfingrojn.